ആദവും ഹൗവ്വയും

ആദം...
നീ തിന്നെറിഞ്ഞ
കനി മുളപൊട്ടി
പൂവായി, കായായി
പഴുത്തു കിടക്കുന്നു

ഹൗവ്വാ...
ആ പാമ്പ്
ഇപ്പോഴും ഇഴഞ്ഞു
വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

ദൈവമേ...
നഷ്ട പറുദീസകളുടെ
എണ്ണം കൂട്ടരുതേ

നിറങ്ങള്‍

പച്ച

വിശന്നു തളരുന്ന
ബാല്യത്തില്‍
ചാണകം മെഴുകിയ
തറയില്‍ കിടന്നു കാണുന്ന
പനയോല മണമുള്ള
എന്റെ പരിമിതികള്‍ ആയിരുന്നു

നീല -

ദ്രവിച്ച ഓലകീറിനിടയിലൂടെ
ഞാന്‍ കാണുന്ന പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു

മഞ്ഞ

കളികൂട്ടുകാരിയുടെ
പുത്തന്‍ ഉടുപ്പിന്റെ
പ്രണയാതുരമായ
മണമായിരുന്നു

ചുവപ്പ്

ഹൃദയ രക്തമൂറ്റി
അവള്‍ക്ക് എഴുതിയ
വരികളായിരുന്നു

വെളുപ്പ്‌

പാതിയായ ഡയറിയില്‍
ഇനിയും എഴുതാത്ത
ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പുകള്‍

കറുപ്പ്

നീ പകര്‍ന്നു തന്ന
അഗാധമായ ശൂന്യത

രൂപതാ സാരഥികള്‍ - 2012

മാറ്റി ഒട്ടിക്കുന്ന പൊട്ട്

ഒരു രാത്രി

അവള്‍ എനിക്ക് എഴുതി

ഭൂമിയിലെ വെളിച്ചങ്ങളെയും

ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെയും

നമ്മുക്ക് തല്ലിക്കെടുത്താം

പകല്‍ വീണ്ടും എഴുതി

നിന്നില്‍ നിന്ന് എന്നെ

മറയ്ക്കുന്ന വസ്ത്രമൂരി

സൂര്യന്റെ കണ്ണുകെട്ടാം

വിയര്‍പ്പിന്റെ ഉപ്പുചുവച്ച

ഉച്ചയില്‍ പരവേശത്താല്‍

വെള്ളം ചോദിച്ചു

സിന്ദൂരം മാഞ്ഞ സന്ധ്യയില്‍

മാറ്റി ഒട്ടിക്കുവാന്‍

പൊട്ട് അന്വേഷിച്ചു

ഇതൊക്കെ തന്നെയാകും

ഇന്നലെ അവളുടെ

ആദ്യരാത്രിയിലും

സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക

കാല്‍പനികന്‍

എനിക്കു മുന്‍പേ
ചത്തൊടുങ്ങിയ
കാല്‍പനികതയുടെ
പിന്‍ഗാമിയാകാന്‍
എനിക്കാവില്ല.
കാരണം -
എന്റെ പ്രണയങ്ങള്‍ക്ക്
വൃത്തവും പ്രാസവുമില്ല

കരട്

നീയൊഴുക്കിയ
കണ്ണീര്‍ പുഴയെന്നെ
നനയിക്കുന്നത്
നിന്റെ കണ്ണിലെ
കരടായി ഞാന്‍
വീണതിനാലാണ്